Poziomka pospolita
łac. Fragaria vesca
| Indeks jadalności |  |
| Indeks medyczny |  |
| Identyfikacja |  łatwa |
| Częstotliwość |  bardzo częsta |
| Jadalna część | Okres zbioru |
| Owoc | VI-VIII |
| Liście | III-X |
Jadalne są owoce oraz liście tej rośliny, na surowo i po obróbce cieplnej [1]. Kwiat i liść można dodawać do sałatek, a po ususzeniu do herbatek. Owoc najlepiej smakuje na surowo, ale można także wykonywać różne przetwory i kombinacje – podobnie jak z truskawkami. Warto pamiętać że jest to mało trwały owoc, więc po zbiorze szybko mięknie, dlatego należy stosunkowo szybko je zjadać lub przetwarzać. Zbiór owoców jest mało efektywny, ale zapewnia dobre doznania smakowe.
Zajrzyj do darmowej próbki naszego atlasu roślin i podejmij decyzje o zakupie!
Próba smaku:
Liście oraz owoce są zbliżone do smaku truskawek.
Jak prawidłowo rozpoznać?
Roślina jest bardzo charakterystyczna i przypomina truskawki, ale jej owoc jest o wiele mniejszy. Próba smaku powinna rozwiać wszelkie wątpliwości. Kwitnie na biało od maja do czerwca.
Wskazówka występowania:
Lasy oraz łąki na terenie całego kraju.
Z czym można pomylić?
Istnieje ryzyko pomyłko z innymi gatunkami poziomek: poziomka twardawa (łac. Fragaria viridis) oraz poziomka wysoka (łac. Fragaria moschata), ich rozpoznanie nie jest kluczowe, bowiem mają podobne właściwości. Oba gatunki są rzadziej spotykane. Poziomka wysoka ma ciemniejsze owoce, a poziomka twardawa większe i nieco mniej smaczne.
Z młodymi pięciornikami rozłogowymi (łac. Potentilla reptans), które są mniejsze i bardzo często mają po 3-5 liści na łodydze. Roślina kwitnie na żółto i nie ma czerwonych owoców. Także jest jadalna.
Można pomylić także z poziomkówką indyjską (łac. Potentilla indica), również jadalną ale niezbyt smaczną. Cała roślina do złudzenia przypomina poziomkę, ale jej kwiaty są żółte, a owoce pozbawione smaku. Póki co rzadka roślina, głównie uprawna, ale dziczeje.
Właściwości medyczne:
Liście wchodzą w skład mieszanek przeciwbiegunkowych i moczopędnych [2].
Film:
W filmie zbieram poziomki. Zachęcam do zapoznania się z playlistą „Poradnik Chwastożercy†na moim kanale na YouTube. Pamiętaj zostawić subskrypcję oraz komentarz – wspierasz tym samym rozwój atlasu!
Wykaz źródeł:
- Łukasz Łuczaj: Dzika Kuchnia, Wydawnictwo Nasza Księgarnia, 2013
- Aleksander Ożarowski: Ziołolecznictwo. Poradnik dla lekarzy. WARSZAWA 1982 PAŃSTWOWY ZAKŁAD WYDAWNICTW LEKARSKICH.
Zachęcam do pozostawienia komentarza ;)!