Malina właściwa

łac. Rubus idaeus

Roślina posiada bardzo smaczne jadalne owoce i liście, które można zjadać na surowo oraz po obróbce termicznej [1]. Jadalne są także młode łodygi, kwiaty oraz korzenie [2]. Przed spożyciem łodygi należy ją pozbawić kolców. Ze starszych łodyg oraz korzeni można parzyć herbatki, które mają charakter ściągający [3]. Malina jest bardzo znana, ponieważ jest w Polsce często uprawiana, jednak występuje także w stanie dzikim. Owoce malin mają wszechstronne zastosowania kulinarne, sprawdzają się w postaci soków, dżemów, syropów, win oraz nalewek. Mało osób jednak wie, że maliny sprawdzają się także w formie sosów przyrządzanych na słono. Można z nich wykonać polewę na smażone ryby (np. łososia) oraz mięsa. W tym celu wystarczy wlać do rondelka odrobinę oliwy z oliwek, wrzucić szklankę malin, dodać odrobiny octu, łyżeczkę musztardy, soli, pieprzu oraz ulubionych przypraw i pogotować kilka minut.

Zajrzyj do darmowej próbki naszego atlasu roślin i podejmij decyzje o zakupie!

Próba smaku:

Owoce tej rośliny są bardzo słodkie i smaczne. Zasadniczo nie różnią się od odmian uprawnych.

Jak prawidłowo rozpoznać?

Gdy roślina ma owoce rozpoznanie jest banalnie proste. Jednak po sezonie, rozróżnienie poszczególnych gatunków malin oraz jeżyn, może być bardzo trudne. Jednak zarówno maliny jak i jeżyny to krzewy (maksymalnie 2-metrowe, a często niższe), które posiadają bardzo charakterystyczne i niezbyt duże kolce, o wiele mniejsze niż u np. róży dzikiej, drobne, liczne, haczykowate, czepiające się skóry oraz ubrań, bardzo nieprzyjemne w dotyku.

Wskazówka występowania:

Roślina często występuje w świetlistych lasach oraz na ich skrajach, polanach oraz zaroślach.

Z czym można pomylić?

Malinę właściwą można pomylić z innymi gatunkami malin np. malina Tekszla, malina moroszka, malina kamionka, a także licznymi gatunkami jeżyn. Chodź w praktyce stosujemy rozróżnienie na maliny oraz jeżyny, to rośliny te należą do jednego rodzaju łac. Rubus.

Malina moroszka (łac. Rubus chamaemorus) – jej owoce są na początku czerwonawe, potem pomarańczowe, jednak na obszarze Polski rzadką dojrzewają. Roślina bardzo rzadka (niekiedy występująca na północy kraju). Owoce jadalne.

Malina kamionka (łac. Rubus saxatilis) – owoce luźno połączone z 1 do 6 połyskujących pestkowców (nie ma tak zwartej struktury jak malina właściwa). Owoce jadalne, jednak bardzo kwaśne.

Malina Tekszla (łac. Rubus arcticus) – posiada różowe kwiaty. Owoce także jadalne.

Właściwości medyczne:

Surowcem są owoce oraz liście. Owoce mają właściwości napotne i są wykorzystywane pomocniczo w trakcie gryp, liście zaś można stosować w nieżytach żołądka. W połączeniu z innymi ziołami, pomocniczo jako środek przeciwskurczowy [4], [5].

Film:

Zachęcam do zapoznania się z playlistą „Poradnik Chwastożercy” na moim kanale na YouTube. Pamiętaj zostawić subskrypcję oraz komentarz – wspierasz tym samym rozwój atlasu!

Wykaz źródeł:

1. Łukasz Łuczaj: Dzikie Rośliny Jadalne, Chemigrafia Krosno, Krosno 2004.
2. Sergei Boutenko: Wild Edibles, A Practical Guide to Foraging, with Easy Identification of 60 Edible Plants and 67 Recipes, North Atlatnic Books, Berkeley, 2013.
3. Katie Letcher Lyle: The Complete Guide to Edible Wild Plants, Mushrooms, Fruits, and Nuts: Finding, Identifying, and Cooking, Falcon Guides, California, 2016.
4. Aleksander Ożarowski: Ziołolecznictwo. Poradnik dla lekarzy. PAŃSTWOWY ZAKŁAD WYDAWNICTW LEKARSKICH, Warszawa, 1982.
5. Barbara Kowal-Gierczak, Eliza Lamer-Zarawska, Jan Niedworok: Fitoterapia i leki roślinne, Warszawa, PZWL, 2007.