Lulecznica kraińska

łac. Scopolia carniolica

Indeks jadalności
Indeks medyczny
Identyfikacja
łatwa
Częstotliwość
b. rzadka + chroniona
Bieszczady oraz Tatry

Cała roślina jest śmiertelnie trująca i zawiera alkaloidy tropanowe: np. hioscyjamina, atropina, skopolamina, oraz alkaloidy polihydroksy-nortropanowe: kalisteginy [1]. Posiada podobne działanie co opisywany pokrzyk wilcza jagoda (łac. Atropa belladonna) [2].

Zajrzyj do darmowej próbki naszego atlasu roślin i podejmij decyzje o zakupie!

Jak prawidłowo rozpoznać?

Roślina o wysokości do 60 cm. Posiada charakterystyczne dzwonkowate kwiaty, nieco podobne do pokrzyku wilczej jagody, ale kwitnie wcześniej bo w okresie kwiecień-maj. Jej owocem jest otwierająca się torebka z żółtobrunatnymi nasionami.

Wskazówka występowania:

Roślina bardzo rzadka wstępująca głównie w Tatrach i Bieszczadach, zajmująca stanowiska leśne oraz zaroślowe [3].

Z czym można pomylić?

Pokrzyk wilcza jagoda (łac. Atropa belladonna) – najczęściej osiąga większe rozmiary (do 150 cm), a także ma jaśniejsze kwiaty (kwitnie czerwiec-sierpień) oraz czarne owoce. Również śmiertelnie trująca i rzadka roślina występująca na południu Polski (głównie w górach).

Właściwości medyczne:

Roślina posiada podobne właściwości co opisywany pokrzyk wilcza jagoda.

Film:

Zachęcam do zapoznania się z playlistą „Rośliny Trujące” na moim kanale na YouTube. Pamiętaj zostawić subskrypcję oraz komentarz – wspierasz tym samym rozwój atlasu!

Wykaz źródeł:

  1. RAPORT NAUKOWY EFSA: Kompendium substancji botanicznych w których stwierdzono obecność naturalnie występujących składników mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzkiego w przypadku wykorzystania ich do produkcji żywności i suplementów diety. Dziennik EFSA 2012;10(5):2663. https://gis.gov.pl/wp-content/uploads/2018/05/Kompendium-substancji-botanicznych-w-których-stwierdzono-obecność-naturalnie.pdf
  2. Bolesław Broda, Jakub Mowszowicz: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych, PZWL, Warszawa, 1985.
  3. Leokadia Witkowska-Żuk: Flora Polski. Rośliny leśne, MULTICO Oficyna wydawnicza, Warszawa, 2018.

Podobne wpisy

Jeden komentarz

Skomentuj matechmielewskiAnuluj pisanie odpowiedzi